Ułatwienia dostępu

Trasę należy wyznaczać na istniejących ścieżkach o nieutwardzonej nawierzchni, umożliwiającej wbicie kijka nordic walking oraz bezpieczne i komfortowe poruszanie się pieszo i przy użyciu wózka, z uwzględnieniem jej dostępności w różnych warunkach pogodowych i porach roku oraz unikania terenów podmokłych.

Nawierzchnia trasy powinna być przygotowana w sposób zapewniający bezpieczeństwo użytkowników, w szczególności poprzez usunięcie kamieni, pni, korzeni oraz innych przeszkód mogących stwarzać zagrożenie lub utrudniać poruszanie się. Minimalna szerokość trasy powinna wynosić nie mniej niż 1,5 m, przy czym zaleca się szerokość zbliżoną do 2,0 m.

Trasa powinna być oznakowana zgodnie z obowiązującym standardem, z zastosowaniem jednolitych wzorów znaków oraz ustalonego i powtarzalnego miejsca ich montażu, zapewniającego łatwą lokalizację i jednoznaczną interpretację oznakowania, także w warunkach sezonowej zmienności otoczenia.

Należy eliminować potencjalne źródła urazów oraz elementy mogące zasłaniać oznakowanie, w szczególności poprzez usuwanie wystających gałęzi, przy zachowaniu minimalnej wysokości prześwitu nad trasą wynoszącej 2,2 m na całej jej szerokości.

Przy wejściu na trasę należy umieścić tablicę informacyjną zawierającą co najmniej mapę trasy, wzory stosowanych oznaczeń oraz opis sposobu znakowania trasy, umożliwiający jednoznaczną interpretację oznakowania przez użytkowników.

Wyznaczanie i utrzymanie trasy powinno odbywać się we współpracy z gospodarzem lub administratorem terenu, a lokalizacja trasy powinna umożliwiać sprawowanie bieżącego nadzoru administracyjnego.

Należy zapewnić regularne przeglądy stanu trasy, w szczególności po sezonie zimowym oraz cyklicznie, nie rzadziej niż raz na trzy miesiące, a także dostępność oznakowania rezerwowego umożliwiającego niezwłoczne uzupełnianie lub wymianę uszkodzonych elementów.